Ο ΕΤΕΡΟΧΘΩΝ ΒΕΒΗΛΟΣ ΠΡΩΗΝ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗΣ ΑΛΥΖΙΑΣ κ. ΠΑΝΑΓ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 
Αυτός ο Βέβηλος και αλαζόνας που με περισσό θράσος ζητεί την ψήφο των Μεσολογγιτών πρώην υποψ. Νομάρ, η καμπαρτίνα του ΣΩΚΟΥ και νυν στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ χρισμένος ως επικεφαλής Δημοτικής Παρατάξεως Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ . Ο αλαζόνας πολυθεσίτης πρώην πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου κ.ά., σημερινού διορισμένου προϊσταμένου του Νοσοκομείου Μεσολογγίου, υπαλλήλου της ΤΕΔΚ . Ο ΑΝΙΣΤΟΡΙΤΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΨΗΦΗΣΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΥΣ 14 ΚΑΡΑΠΑΝΙΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 28/12/2017 ΘΕΜΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ (ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ) ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ. ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΈΡΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΈΝΩΝ ΠΟΥ ΜΠΛΈΚΕΙ ΤΟ 1826 ΜΕ ΤΟ 1940. Πρεσβεύει να γίνει και δήμαρχος τι ΟΝΕΙΔΟΣ

ΠΡΟΤΟΜΗ

ΧΛΕΥΑΖΟΥΣΑ και ΧΛΕΥΑΖΟΜΕΝΗ

Ποιές οι βασικές συνιστώσες ιδρύσεως δημοσίας αναμνηστικής προτομής;

Ποιά η βαθύτερη αιτιοκριτική σκοπιμότης;

Ποιός ο βαθύτερος θετικός ορθολογικός στοχασμός;

Μήπως η προσφορά προς την Πόλη; Ποίας λοιπόν αποδεικτικής και επαληθεύσιμης; Αντί κεφαλαιώδους μηδέ ενδείξιμης έστω.

Γιατί οι υπεύθυνοι της επιχειρουμένης ιστορικής μαγγανείας καίτοι προκαλούμενοι σιωπούν και δεν υπεραμύνονται της ασχετοσύνης τους με επιχειρήματα ισχυρότερα των αντιρρήσεων; Δια της διετούς σιωπής πυροδοτείται η επανάληψη των ενστάσεων μέχρι κατανοήσεως της επιχειρουμένης προσβολής των καθαγιασμένων.

Αδυναμία έστω ψελίσματος εμπρός στην επιχειρουμένη καταλυτική σκύλευση Ιερού Χώρου Ποτνίων και προσβολή Υπερμάχων.

Συναισθηματική η πρόκληση του εσωτερικού στοχασμού στην καθαίρεση του επιθέτου της πλατείας της «ΝΙΚΗΣ» κυριωνύμου ευπαγούς, πανσέπτου, διεθνώς αναγνωρισμένου ως «Place de la Victoire», απαρασαλεύτου επί δύο αιώνας.

Τραυματική διάσταση μεταξύ ιστορίας και εκτορνευμένης ιστορικεύσεως, απόγειο οργιώδους παραχαράξεως στιγματίζουσα.

Εξάπτουσα η επιχειρουμένη βιαία αποβολή από τον χώρο θυσίας τους, των χιλιάδων ΚΡΑΤΑΙΩΝ της εθνεγερσίας, υπέρ προβολής γενναίου όντως ανδρός, όστις δια των αγώνων του από εθελοντής υπαξιωματικός το 1910, ανεδείχθη εις αντισυνταγματάρχην το 1941 ότε απεστρατεύθη ως υποδιοικητής του 53ου συντάγματος πεζικού το οποίον έδρασε επιτυχώς στον τομέα Κορυτσάς - Πόγραδετς, πλην ΑΣΧΕΤΟΥ προς τον διεκδικούμενον χώρον θεατρικής προβολής του, και αθώου της επικρεμαμένης ύβρεως.

Ο διεκδικούμενος Ιερός Χώρος δεν αφιστορείται εξ υφαρπαγής.

Αξιότιμοι, ίνα μη θεωρηθείτε απότοκοι αντί προβολής, έργον αρατικής στηλιτεύσεως του εικονιζομένου, όστις καίτοι αθώος της σκυλεύσεως, θα φαντάζει άκων, από την καταπατηθείσα θέση, ως ασυναισθήτως χλευάζων τους εκεί εξηρωϊσθέντας που απελάκτισε και επομένως χλευαζόμενος, υπαιτίου έξαλλης ανοσιουργίας των όσων συνήργησαν στην διατάραξη του ήθους του νεκρού, καλείστε εις αναθεώρηση προγραμματισμών αλλαζονίας.

Τριγμός οστών αδικουμένων Ηρωϊκών προπατόρων.

Εμείς δε, επαγρυπνούντες, αντί του ρόλου του οιονεί (νομιζομένου ως αν) υπό εξάρτηση ταπεινού υπηκόου κατακτητικής ορδής που επιδημεύει, επαναπνέοντες την ζωοδότηρα δύναμη του ενδόξου παρελθόντος, φύσει, δυνάμει ελεύθεροι, αντί παθητικής ανοχής αδιαφόρου ληθαργούσης εν απογνώσει αποδυναμωμένης, γηρασμένης κοινωνίας, καλούμεθα σε διεκδικητική αντίσταση σεβασμού της σκευής των ιστορικών κεκτημένων που μας αμφισβητούνται.

«Έπος εκβαλείν κραταιών εν αγαθοίς».

                                                                                             Πίνδαρος

Ευτυχείτε.

?????? ???????

Σπύρος Σακαλής

Υ.Γ.: Επισημαίνω ακόμη την επί του παρόντος τηρουμένη ουδετέρα στάση της υπευθύνου Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Αποφάσεις  που αλλοιώνουν τον προορισμό  του χώρου έμπροσθεν  του Ηρώου

Κύριε  Διευθυντά ,

            Το  Δημοτικό  Συμβούλιο της πόλης , όπως έχετε γράψει στην εφημερίδα σας,  την τοποθέτηση  προτομής  του  Στρατηγού Θεοδωράκη μπροστά στον Κήπο των Ηρώων  στην Πλατεία  του αναψυκτηρίου , που φέρει το όνομά του  . Το ίδιο  Συμβούλιο , λίγους  μήνες  προηγουμένως , είχε ονομάσει το χώρο , όπου το δημοτικό  αναψυκτήριο ,  « Πλατεία  Στρατηγού  Δημ. Θεοδωράκη ». Ευρηματική , ομολογουμένως  , η τακτική που ακολουθήθηκε .  Ονομάζομε  αρχικά το  χώρο  Πλατεία  Στρατηγού  Θεοδωράκη και στην συνέχεια  ανακαλύπτουμε  ότι θα έπρεπε να τοποθετηθεί  και η προτομή του . Γι’ αυτό  με τη δεύτερη απόφαση αποκαθιστούμε τη διαπιστωθείσα παράλειψη .

              Με δύο  επιστολές  μου που είχατε  δημοσιεύσει  στην εφημερίδα σας στις 06/05/2017 και 15/07/2017 , τη δεύτερη με τον χαρακτηριστικό τίτλο « Επιβεβλημένη η αναθεώρηση της ονοματοδοσίας του χώρου  έμπροσθεν του Κήπου των Ηρώων » είχα εκθέσει για ποιούς λόγους είναι ανεπίτρεπτη η παραπάνω ονομασία , πολύ δε περισσότερο τώρα και η τοποθέτηση προτομής .

              Στο φύλλο  της  13/05/2017  είχατε επικρίνει  την απόφαση ονοματοδοσίας .

              Εξηγούμαι :  Η αντίρρησή μου δεν είχε σχέση  με το αν η πόλη έπρεπε η όχι να τιμήσει  το Στρατηγό . Ισχυριζόμουν ,  αποκλειστικά και μόνο ,  ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί  για το σκοπό αυτό  ο συγκεκριμένος χώρος , δηλ. ο χώρος ακριβώς  μπροστά  από τον Κήπο των Ηρώων  και το  παλαιό Νοσοκομείο  ( ο χώρος του οποίου περιλαμβανόταν  στον Κήπο των Ηρώων ) ο οποίος περικλείεται γύρω – γύρω από δημοτικούς  δρόμους . 

              Ολόκληρος  ο χώρος  αυτός  συνέχεται και συνδέεται άρρηκτα  με τον κύριο χώρο  του Ηρώου , με τον οποίο τελεί  σε λειτουργική ενότητα και δέον να τυγχάνει ανάλογης  με τον  Κήπο προστασίας  και χρήσης .

              Αν πράγματι  το Δημοτικό  Συμβούλιο  ήθελε να τιμήσει τον  Δημήτριο Θεοδωράκη  θα μπορούσε  να του αφιέρωνε  οποιοδήποτε  άλλο σημείο του   Δήμου και όχι  μπροστά στα Ηρώα . Στο χώρο αυτό  έπρεπε  να δεσπόζουν  τα ονόματα των αγωνιστών  Ελλήνων και  Φιλελλήλων που έπεσαν ή συνδέονται άμεσα με την Ελληνική  Επανάσταση .

              Επί δημαρχίας  Ελευθερίου  Σπετσιέρη ,  όταν η τότε  Δημοτική Αρχή  θέλησε να τιμήσει ( το έτος 1923 ) τους πεσόντες αξιωματικούς και οπλίτες στους βαλκανικούς πολέμους , τοποθέτησε  την  αναθηματική  στήλη  εκτός του προαναφερθέντος  χώρου .

              Οι Δημοτικοί    ΄Αρχοντες  έλαβαν τις δύο αποφάσεις  που αλλοιώνουν τον προορισμό  του εμπροσθεν  του Ηρώου χώρου , χωρίς να δώσουν καμμιά εξήγηση στους δημότες .

              Είχα  παρακαλέσει  και προσκαλέσει  με τη δεύτερη  επιστολή  τον κύριο Πρόεδρο  του Δημοτικού Συμβουλίου να δώσει στη δημοσιότητα  τα πρακτικά  της απόφασης  της ονοματοδοσίας του χώρου μαζί με τις γνώμες του Πνευματικού  Κέντρου , της Επιτροπής  Ονοματοδοσίας , του Τοπικού Συμβουλίου  και  λοιπών τυχόν  κατά   νόμον  οργάνων .

              Ο κύριος  Πρόεδρος    επέλεξε  ως απάντηση  τη σιωπή .

              Γιατί  ; 

              Μετά τα παραπάνω  καλό είναι στις προσεχείς  εορταστικές  εκδηλώσεις για την ΕΞΟΔΟ , οι Δημοτικοί ΄Αρχοντες , να χαμηλώσουν  τις υπερβολικές  ρητορικές  εξάρσεις , να μετριάσουν  τα λόγια τα μεγάλα , που συνήθως  χρησιμοποιούν , διαφορετικά  κινδυνεύουν να αντιχήσουν στα αυτιά  των  ακροατών  συμπολιτών μας οι φοβεροί λόγοι του Αποστόλου Παύλου :  Γέγονα  χαλκός  ηχών   ...

                                                                    Με  ιδιαιίτερη  εκτίμηση

                                                                          Μιχ.  Α.Κοτίνης

Τρία χρόνια χωρίς το σύντροφο Νίκο Τρικαλινό.Κι όμως είναι μαζί μας ,
 στην μνήμη μας και στην καρδιά μας.
                  Τόλμησε να ονειρευτεί μία νέα κοινωνία, αγωνίστηκε γι αυτή μετέχοντας σε συνδικαλιστικούς και πολιτικούς αγώνες μέσα από τις γραμμές του Κ.Κ.Ε . Αγωνίστηκε για την απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και την χειραφέτησης της. Έφυγε επιλέγοντας ο ίδιος τον τρόπο φυγής του απ την ζωή δηλ. επέλεξε την πολιτική κηδεία και όχι την θρησκευτική .

θέλοντας να δείξει το θάρρος πρέπει να συνυπάρχει με την επιλογή μας.Απέρριψε την μεταφυσική και τον συμβιβασμό με τα πιστεύω της κοινωνίας . Πίστευε οτι ο νους είναι ύλη οργανωμένη στο ανώτατο επίπεδο. Πίστευε ότι η ύλη είναι δημιουργός της ζωής , πίστευε οτι ο άνθρωπος οφείλει να επιλύει τα προβληματα του πάνω στην γη και όχι στα ουράνια , κι αυτό να γίνεται συλλογικά.

 Απέρριψε την πίστη στην μεταθάνατο ζωή , δεν φοβήθηκε  το θάνατο  , θεωρώντας τον ως φυσικό υλικό φαινόμενο. Τιμή ανήκει στην πρωτοπόρο αγωνιστική της ζωής και της ταξικής πόλης. Σε μας μένει η θυμησή του και το παραδειγμά του.

οι σύντροφοι του....
Γ.Τ , Ε.Τ , Δ.Τ , Γ.Μ , Ν. Φ 
συνεχίζουμε..

Η 2^Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΓΑΙΔΑΡΟΥ

Στους νεαρούς της Διοίκησης που μοίραζαν κάτι φεϊγβολάν με το όνομα «ΝΤΑΠΙΑ» και αυτοδιαχειριστικές ιδέες και μου κουνούσαν το δάχτυλο σε συμμαχία μαζί σου Γιάννη για να μου κόψετε την πρώτη σε ακροαματικότη­τα εκπομπή τους αφιερώνω τους παρακάτω στίχους ως δώρο:

Όταν το ιδεολογικό φράγμα

της ΑΥΤΟδιαχείρισης και της ΑΞΙΟκρατίας

σπάσει…τότε

αρχίζει η πλημμύρα

της συνειδησιακής διαφθοράς

Το άρθρο μου είναι φόρος τιμής στα μέλη της Επιτροπής Σωτηρίας που έφυγαν από τη ζωή: Ζαφείρη Σταθή, Παναγιώτη Δαρλαμήτσο, Γεράσιμο Δελαπόρτα και στον μηχανικό Θωμά Θεοφυλάτο.

Ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από βάθος καρδιάς στον μα­καρίτη εν δημοσιογραφία συνάδελφο Χρ. Κων­σταντίνου και την κυρία Ιωάννα Θεοδωράκη, που δεν οδήγησαν στην Δικαιοσύνη το Σύλλογο για τα δεδουλευμένα τους, από το κλείσιμο του Σταθμού και ουδέποτε έκαναν κατάσχεση εις χείρας τρίτων όπως άλλοι υπάλληλοι του σταθμού και μάλιστα δύο εκποίησαν ακόμη και περιουσιακά στοιχεία του Συλλόγου στη Σταμνά και κράτησαν για πάρτη τους χρήματα, ξεχνώντας τους συναδέλφους εργαζόμενους. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι πήραν 60% περίπου των οφειλομένων. Αν κάποτε χάσω τις ανθρώπινες αναστολές γιατί υπάρχουν οικογένειες και παιδιά και γράψω βιβλίο για το πώς σώθηκε ο Ιστορικός Ραδιοφωνικός Σταθμός της Πόλης των Ελεύ­θερων Πολιορκημένων, πολλοί θα τρέχουν να κρυφτούν. Ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από τα εσώψυχά μου στους: Νίκο Σπανό για την αφιλοκερδή του προσφορά που δώρισε την συχνότητα του Σταθμού του στο Ρ.Σ.Μ., στο Νίκο Χριστογιάννη για τις πολυτιμότατες συμβουλές του στο στήσιμο του Μουσείου και ΟΧΙ μόνο. Στα νέα παιδιά που στελέχωσαν το πρόγραμμα χωρίς ιδιοτέλεια. Στους Νίκο Καραπάνο, Ευάγγελο Λιανό, Παναγιώτη Κοντό, Γιώργο Δημαρά, Νίκη Φούντα, τους Προέδρους του Δικηγορικού Συλλόγου Γιάννη Ατσαλάκη και του Λιμενικού ταμείου Παναγιώτη Παπαδόπουλο για την οικονομική τους βοήθεια για την ανέγερση το 3ου ορόφου. Τους πρώην βουλευτές κ.κ. Κυρίτση και Δημαρά του Άρματος Πολιτών και της Νίκης Φούντα για την βοήθειά τους, με τις επερωτήσεις τους στη Βουλή και την παρουσία τους στον Διοικητή του Ι.Κ.Α. στη­ρίζοντας τις θέσεις του Συλλόγου. Στον απλό πολίτη που αγόραζε τα κουπόνια ενίσχυσης του Συλλόγου και σε όσους λόγω ηλικίας και παρέλευσης χρόνου έχω ξεχάσει. Στα παιδιά της άτυπης ομάδας «ΕΞΟΔΟΣ» και ιδιαιτέρως στο Γιάννη Σκάνδαλο, για την αφιλοκερδή του προσφορά στα βαψίματα και τις οικοδομικές εργασίες και τις μεταφορές των επίπλων και των καθισμάτων στον 3ο όροφο και την επιδι­όρθωσή τους. Στον αειθαλή Χρήστο Ντίνου για τις υπηρεσίες του. Στον Διονύση Πρέκα για την δωρεάν ηχητική κάλυψη των μεταδόσεών μου, στις Επετείους της ΕΞΟΔΟΥ.

Στον Χάρη Σταθάτο για τη δωρεάν υδραυλική εγκατάσταση στο αίθριο του Σταθμού.

Στον Κωστή Στεφανάτο, για την στήριξη των θέσεων του ΡΣΜ στην Τοπική Διοικητική Επιτροπή του Ι.Κ.Α της οποίας ήταν μέλος ως εκπρόσωπος του

                                             

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ      ΕΝΟΣ     ΓΑΙΔΑΡΟΥ

Όσο για τον άλλο Πασόκο διοικητή του Ι.Κ.Α. κ. Σπυρόπουλο, έκανε ότι δεν καταλάβαινε όταν επίμονα του ζητούσα να γίνει έλεγχος στα ένσημα των εργαζομένων, γιατί υποψιαζόμουνα ότι μπορεί να μην είχαν υπογραφεί από τον αρμόδιο πρόεδρο, οι μισθολογικές καταστάσεις όπως ο νόμος ορίζει, αφού ο Σταθμός ήταν κλειστός. Έκλεινε τα αυτιά του επίσης και στις επίμονες εκκλήσεις μου, να νοικιάσει το Ι.Κ.Α. τα γραφεία του Ρ.Σ.Μ.(αφού το μισθωτήριο συμβόλαιο με τον ιδιώτη είχε λήξει) και να κρατάει το Ι.Κ.Α. τα ενοίκια μέχρι εξοφλήσεως του χρέους, βοηθώντας έτσι το Κοινωφελές Σωματείο ως «σοσιαλιστής» και το άκουσμα της Ιερής Πόλης σ΄ ολόκληρο τον κόσμο διαδι­κτυακά, γιατί το σήμα μας δεν ήταν Ράδιο Γάμα, αλλά Ραδιοφωνικός Σταθμός Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Με προβλημά­τιζε η στάση του, αξιότιμε κ. Κατσιφάρα, Μπαλαμπάνη, Λύτρα, Κα­τσούλη, Ανα­γνωστόπουλε, Πουλή, Κυρία Σταρακά που καθίσατε πρώ­το τραπέζι πί­στα στη κοπή της πίτας του Ρ.Σ. Μεσολογγίου. Προβληματιζόμουνα γιατί δεν υπήρχε βοήθεια, να ήταν μήπως μιλημένος ο κ. διοικητής από το τοπικό ΠΑΣΟΚ και τότε σκέφθηκα ότι: Στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, αν δεν κάνω λάθος, λειτουργούσε Σταθμός στα μεσαία που μετεξελίχθηκε στο Super FM με κάτοχο-μέλος του ΠΑΣΟΚ. Τα θυμάσαι αυτά κ. Ατσαλάκη ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ-του ΔΗΚΚΙ κλπ ή κάνω λάθος, γιατί επί 22 ολόκληρα χρό­νια ήσουν ΑΠΩΝ από τους αγώνες σωτηρίας του Ρ.Σ. Μεσολογγίου. Μήπως επιδίωκαν για να επιβιώσει ο κομματικός τους σταθμός, να κλείσει ο Ρ.Σ. Μεσολογγίου και να εκτεθεί ο «γάιδαρος» ως γραφικός….. και αφερέγγυος φωνακλάς!!!

Στη 3χρονη Προεδρική μου θητεία με το Δ.Σ., κατορθώσαμε το ακατόρθωτο. Τα χρέη (130.000 ευρώ) προς το ΙΚΑ εξοφλήθησαν, τα χρέη της ΑΕΠΙ (24.000 ευρώ που με συμ­βιβασμό ανήλθαν σε 13.000 ευρώ περίπου) εξοφλήθηκαν παντελώς και με προσωπικές του επιταγές ως δάνειο στο Σύλλογο, μπήκε τάξη, έγινε πελατολόγιο, συνεχίστηκε το ποι­οτικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε επί προεδρίας Βλαχογιάννη. Ο Ρ.Σ.Μ. σύμφωνα με μέτρηση της G.P.O ήταν πρώτος σε ακροαμα­τικότητα, λειτούργησε χωρίς καμιά μα καμιά παρέμβαση της διοίκησης ο πλουραλισμός και δεν καταργήθηκε καμία εκπομπή, που είχε ως αποτέλεσμα τη δικαίωση της άποψής μου, ότι η ακροαματικότητα και ο πλουραλισμός θα έφερναν και διαφημίσεις.

Το κυριότερο όμως επίτευγμα ήταν η κατασκευή του 3ου ορόφου που είχε προγραμματιστεί από τη δημοκρατική, για πρώτη φορά, μετά από το δεξιό μονοπώλιο πλειοψηφική διοίκηση, που την αποτελού­σαν οι κ.κ. Βλα­χογιάννης, Φι­λιππόπουλος, Χατζής, Στερ­γίου, Πούλος. Με πολύ κόπο και προσπά­θεια έπεισα την Δημοτική Αρχή του κ. Καραπάνου, να νοικιάσει το κτίριο, που ήταν η επιθυ­μία μου, αφού είχε αποτύχει η προσπάθεια ενοικίασης στην Αστυνομία. Στόχος μου ήταν με το ενοίκιο των 4.500 ευρώ το μήνα, να απαλλα­γούν τα επόμενα Συμβούλια από το άγχος των δικαστικών διώξεων και την αγωνία κλεισίματος του Σταθμού που θα είχε τραγικά αποτελέ­σματα μιας και όταν αγοράστηκε το οικόπεδο ο ιδιοκτήτης, το Υπουργείο Οικονομικών, είχε βάλει την εξής αίρεση. «Σε περίπτωση μη λειτουργίας του Ρ.Σ.Μ., το οικόπεδο επέστρεφε στο Υπουργείο και όπως γνωρίζετε άριστα κ. Ατσαλάκη και εσείς δικηγόροι της διοίκησης, το υποκείμενο, λέγε οικόπεδο, τρώει το υπερκείμενο, γράφε κτίριο… Καταλαβαίνετε λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες, γιατί η κομμα­τοκρατία επεδίωκε το κλείσιμο του σταθμού και δε βοηθούσε τον «γάιδαρο» που δεν τον έχει χώσει δια του βολέματος και της θεσιθηρίας στο λερωμένο κομματοκρατικό της βρακί, μιας κι αυτός υπεράσπιζε την ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ιδέα και τα δικαιώματα της ΠΟΛΗΣ και όχι των κομμάτων και των κολλητών τους. Επικίνδυνα δηλαδή πράγματα για την κρατούσα κατάσταση.

Πού στόχευε λοιπόν η κομματοκρατική σύνα­ξη, που μας θύμισε παρωχημένες πράσινες εποχές του Βαθέως ΠΑΣΟΚ; Μήπως όλη η φιέστα στήθηκε για να φωνάξει ο πρόεδρος (κουμπάρος της κας Γεννηματά) είμαι κι ΕΓΩ εδώ και τώρα ελέγχω μέσο επικοινωνίας, που το έχετε απόλυτα ανάγκη. Οι νεανικές κομματικές ατσαλιές Γιάννη, αδικούν σφόδρα την ανιδιοτέλεια και τα καθαρά σου χέρια, γέρασες κι ακόμα δε το κατάλαβες…. Ακόμα!!! Δεν σου βαστάω καμία μα καμία κακία, τον Σταθμό θέλω να προφυλάξω για να μην επα­ναληφθεί το λάθος της κομματικοποίησης και του βολέματος των ημετέρων που εφάρμοζε για δεκαετίες η Δεξιά. Παράδειγμα η εποχή που ο γραμματέας του Συλλόγου σε συνεννόηση με τον τότε πρόεδρο βόλευε την γυναίκα του, με ειδικό συμφωνητικό και υψηλές απολαβές σε βάρος των άλλων συνεργατών μελών του Συλλόγου που έπαιρναν κάποιο βοήθημα….