Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2016

              Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ ΝΑΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΣΑΠΡΑΓΓΑΛΟ Κ.ΣΟΙΜΠΛΕ                               

Το ότι ο Σόιμπλε διασύρει και ταπεινώνει δημόσια, μπροστά στις κάμερες σε συνέντευξη που παρακολουθεί live όλος ο πλανήτης, τον Τσίπρα δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση.
Αυτό δεν έγινε τώρα.
Αυτή η ταπείνωση, αυτός ο εξευτελισμός έγινε τον Ιούλιο. Τώρα παρακολουθούμε απλά την συμπεριφορά του μεγάλου αφεντικού απέναντι στον ταπεινωμένο υπάλληλο του.
Παρακολουθούμε την συμπεριφορά που έχουν πλέον πολλοί εργοδότες στην χώρας μας, χάρη στα μνημόνια, απέναντι στους υπαλλήλους τους.
Ο Σόιμπλε δεν ταπείνωσε τους Έλληνες, τον λαό. Ταπείνωσε τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του.
Φαντάζομαι ότι στα μάτια του Γερμανού ΥΠΟΥΡΓΟΥ Οικονομικών ο Έλληνας ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα σκουλήκι, ένα ανθρωπίδιο που τον έκανε να σέρνεται και να εξευτελίζεται καθημερινά όλο και πιο πολύ στα μάτια του λαού του.
Πλέον τον λυπάμαι τον Τσίπρα, τον σιχαίνομαι -γιατί και εγώ τον θεωρώ ενα σκουλήκι- αλλά τον λυπάμαι.
Αλλά δεν τον συμπονώ ούτε θα τον δικαιολογήσω ποτέ.
Τους προδότες δεν τους συγχωρείς. Τους εκτελείς.
Τους προδότες δεν τους συμπαθεί κανείς, ούτε ο κατακτητής ούτε οι κατακτημένοι.
Και τον λυπάμαι πλέον γιατί, ακόμα και αν θεωρήσω ότι θα ήθελε να αντισταθεί, να πει ΤΕΡΜΑ ως εδώ δεν μπορεί όπως αποδεικνύεται.
Ποιος βουλευτής του αντέδρασε στο ΗΛΙΘΙΕ;
Κανείς, όλοι μετράνε τα πεντακοσάευρα στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.
Αυτή είναι η ιδεολογία αυτής της «αριστεράς»!!!
Δεν έχει την ευθύνη μόνος του. Δεν έχουμε μοναρχία να τα περνάει μόνος του.
Φυσικά, είναι τόσο αριστεροί όσο πατριώτες είναι και τα χρυσαύγουλα.
Γιατί, όταν γυρνάει το κεφάλι και βλέπει τι υπάρχει πίσω του, αυτό που βλέπει είναι 153 ασπόνδυλα έτοιμα να υποστούν την οποιοδήποτε προσβολή, την οποιαδήποτε ταπείνωση αρκεί να διατηρήσουν τα πλούσια βουλευτικά τους προνόμια.
Πιο πολύ πλέον εκεί είναι το πρόβλημα.
Λέγαμε για νέους σε ηλικία βουλευτές, ότι θα αλλάξουν την νοοτροπία και τελικά αποδείχτηκε ότι είναι μεγαλύτεροι γυμνοσάλιαγκες από τους μεγαλύτερους.
Ανθρωπάκια νέα χωρίς καμία αξία, χωρίς αξιοπρέπεια χωρίς ηθική.
Ξεπουλημένα, έτοιμα να γλείψουν οποιαδήποτε σόλα, οποιαδήποτε κατουρημένη ποδιά αρκεί να κρατήσουν την καρέκλα τους στη Βουλή, αλλά μην βγάζουμε εκτός και τα στελέχη του κόμματος που προσκυνάνε για μια θέση σε οργανισμούς και υπουργεία.
Και πιο πίσω ένα λαό χωρίς αρχές.
Ένα λαό παρλαπίπα που τα θέλει όλα δικά του.
Θέλει να το παίξει επαναστάτης αλλά μόνο στα λόγια.
Αν του πεις αύριο ότι η περηφάνια μας, η αξιοπρέπειά μας θα βρεθεί -με μεγάλες δυσκολίες βέβαια- εκτός ευρώ, θα κάνει πάλι επανάσταση.
Ο λαός ζει αυτό που του αξίζει.
Και πραγματικά, το νέο ασφαλιστικό με κάνει πολύ χαρούμενο γιατί επιτέλους το αγγούρι μπαίνει πολύ βαθιά σε όλους.
Και ελπίζω να ψηφιστεί. Θα είναι ένα καλό νέο. Όχι γιατί είναι καλό αλλά ακριβώς γιατί τους διαλύει όλους.
Λ.Μ.
ΥΓ έχει μεγάλη σημασία ποιος αποκάλεσε ηλίθιο ποιον. Ένας ΥΠΟΥΡΓΟΣ της Γερμανίας, τον ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ μιας χώρας, της Ελλάδας. Το δικαιολόγησαν ότι ήταν σχήμα λόγου. Ναι, μας πείσατε. Τότε, αφού χρησιμοποιούν πλέον και τέτοια σχήματα λόγου περιμένω τότε, όχι τον Τσακαλώτο να αποκαλέσει ηλίθια την Μέρκελ, ούτε καν τον Τσίπρα να αποκαλέσει ηλίθια την Μέρκελ αλλά τον Τσίπρα τον ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ να αποκαλέσει ΗΛΙΘΙΟ τον Σόιμπλε τον ΥΠΟΥΡΓΟ,τον κατώτερό του, σε σχήμα λόγου. Τι λες, θα το κάνει;

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016

                            Ο ΝΕΟΣ ΓΙΑΠΗΣ


. Η χρονιά τελειώνει με Λεβέντη και όχι με Βαρουφάκη! Είναι προφανές λοιπόν πως το μεγάλο πρόβλημα πρέπει να αναζητηθεί στο πρώτο συνθετικό και των δύο διδύμων. Εκείνου που πέρυσι επέλεξε τον Βαρουφάκη, για να καταστρέψει τη χώρα και φέτος κατέληξε στον Λεβέντη για να σώσει το τομάρι του.

Ένας απαίδευτος αμοραλιστής νεο-γιάπης μπορεί να είναι εκλεκτός των ξένων καγκελαριών, γιατί κάποιος πρέπει να περάσει τα μνημόνια στη χώρα, να επιβάλει ένα νέο σχέδιο Ανάν και να παραχωρήσει στην τόσο αναγκαία για τη «συμμαχία» Τουρκία την Κύπρο, να υπογράψει με τα Σκόπια και να κάνει την Ελλάδα αποθήκη προσφύγων και μεταναστών. Είναι κατανοητό, όσο χαμηλότερο και ευκαιριακότερο είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας, τόσο πιο εύκολα θα περάσουν τα σχέδια τους. Το πρόβλημα «θέτεται» (sic!) για τους άλλους, για εμάς τους Έλληνες· που τον θεωρήσαμε «χαρισματικό», «ηγέτη», «νέο Ανδρέα» και ανάμεσά τους  τόσοι  πολλοί  διακεκριμένοι Έλληνες που τον επέλεξαν. Αυτόν που ασύγγνωστα μας έφερε ο Αλέκος Αλαβάνος –και τώρα βαράει το κεφάλι του–, προώθησε ο Μανόλης Γλέζος, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, και ο Φώτης Κουβέλης· έσπρωξε υποδορίως, ως μη όφειλε, ο Κώστας Καραμανλής· εκθειάζει επί έναν ολόκληρο χρόνο, –προσωπικό ρεκόρ– ο Χρήστος Γιανναράς· αυτόν που ψήφισαν επανειλημμένα οι Έλληνες, με το γελοίο επιχείρημα πως δεν έχουν άλλη επιλογή, λες και ήταν δυνατό να υπάρξει καταστροφικότερη  επιλογή από τον Τσίπρα.

Το πρόβλημα δηλαδή είμαστε εμείς αδελφέ μου. Το ότι επιλέξαμε έναν τέτοιο θίασο και έναν τέτοιο θιασάρχη αποκαλύπτει το μέγεθός της δικής μας παρακμής. Και ακόμα χειρότερα όταν ακόμα χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες παριστάνουν ακόμα τον έκπληκτο, ακριβώς γιατί δεν θέλουν να αναγνωρίσουν αυτά που οι ίδιοι παρήγαγαν. Ποιος άραγε εξέλεξε πρώτο βουλευτή τον Γιάνη στην Αθήνα; Ποιοι ακολούθησαν σαν πρόβατα τον Γιάνη τη Ζωή και τον Αλέξη στο αισχρότερο, παραπλανητικότερο και καταστροφικότερο εγχείρημα που έγινε ποτέ, με το δημοψήφισμα του Ιουλίου, ποιος άραγε επέλεξε ως μοναδική ανανέωση της πολιτικής σκηνής τον Βασίλη Λεβέντη και επανεξέλεξε  τον θιασάρχη;